Ik gaf mezelf een jas cadeau

Ik gaf mezelf een jas cadeau

Afgelopen vrijdag moest ik bloedprikken. Een extra controle, omdat mijn glucose voor de zomervakantie te hoog was. Ik weet dat ik in een risicogroep val voor diabetes vanwege de zwangerschapsdiabetes die ik heb gehad. Dus laat ik voor de zekerheid elk jaar mijn bloed testen op glucose.

Dat ging tot nu toe elk jaar goed, maar dit jaar was het voor het eerst sinds de zwangerschap 10 jaar geleden dus te hoog. Daarom moest ik afgelopen week (3 maanden na de vorige prik) opnieuw mijn bloed laten testen. Je kunt er immers maar beter op tijd bij zijn. De uitslag heb ik binnen. Ik zit op de grens tussen ‘nog goed’ en ‘te hoog’. Het advies dat ik kreeg van de huisarts was volgend jaar weer prikken en tot die tijd mijn leefstijl aanpassen en daar goed op letten. In de hoop dat het dan volgend jaar gezakt is.

Gelukkig voor mij had ik al de wens om gezonder en natuurlijker te leven en meer te bewegen. Zie ook mijn vorige blog. Ik wist alleen nog niet goed hoe en wat, want op zich leven wij al best gezond. Nu is mijn wens echter niet meer zo vrijblijvend. Ik zal er écht mee aan de slag moeten. Het voordeel daarvan is dat ik een goede stok achter de deur heb, namelijk mijn gezondheid. En een goede gezondheid vind ik toch best belangrijk. Niet alleen voor mezelf, maar ook voor m’n gezin. Ik wil graag goed blijven functioneren om goed voor m’n gezin te kunnen blijven zorgen.

Waar ik in eerste instantie gekscherend tegen m’n man zei: “wandelen wordt mijn nieuwe hobby”, zal ik dat nu ook echt zo moeten gaan zien. Gelukkig wandel ik best graag, ik doe het alleen niet zo vaak. De eerste stap heb ik in ieder geval nu gezet. Ik heb een betere jas aangeschaft om ook in het herfstweer met wind en regen naar buiten te kunnen zonder als compleet verzopen kat weer thuis te komen. Dat houdt het wandelen toch wat leuker! Iets nieuws voor jezelf kopen is ook een extra stimulans. Als ik dit goed volhoud, heb ik mezelf goede wandelschoenen beloofd. Zo heb ik ook iets leuks in het vooruitzicht. Het is namelijk heel goed om jezelf te belonen als je een verandering wilt doorvoeren. Je mag jezelf best een schouderklopje geven en trots zijn op je prestaties. Het is goed om je successen te vieren.

Deze week ga ik mijn ‘veranderingsplan’ verder uitwerken. Beslissen op welke momenten ik kan gaan wandelen en meer bewegen en waar ik mijn voedingspatroon kan aanpassen. Om vervolgens stap voor stap die veranderingen door te voeren.

Ik merk dat ik even moet omschakelen. Het even moet laten bezinken. Dat is oké. Ik laat het toe, maar met m’n gezondheid in gedachten ga ik wel over naar de actiestand.

Wil jij graag iets veranderen en heb je moeite om daartoe tot actie over te gaan? Wil je misschien wat extra tips ontvangen of even sparren? Stuur me dan gerust een berichtje of laat een reactie achter onder dit blog.

Lieve groet, Irene

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *