Zo vergroot je je comfortzone

Zo vergroot je je comfortzone

Gisteren was ik bij een live event aanwezig met andere vrouwen om weer even terug te gaan naar de basis. Wat wil ik nou écht met mijn onderneming? Waar doe ik het voor? Daarnaast was het ook mooi om de verhalen van anderen te horen en elkaar te ontmoeten.

Het vond buiten plaats vanwege het mooie weer. We hebben gewandeld door de mooie omgeving. Geluisterd naar elkaars verhalen, maar ook stilgestaan bij onszelf. De rust en ruimte gezocht om even bij onszelf te komen. Dat vond ik mooi. Dat je in een groep bent, maar je je daar ook even van kunt losmaken om te luisteren naar wat zich in jou afspeelt.

Ik ben dus heel blij dat ik hier naartoe ben gegaan, maar daar ging nog wel het één en ander aan vooraf. Ik heb enorm getwijfeld of ik wel moest gaan. Ik bedacht allerlei excuses om niet te gaan. Niet te kunnen gaan. Er waren genoeg redenen te verzinnen. Als ik daarnaar had geluisterd, was ik inderdaad niet gegaan en had ik een prachtige (doch intensieve) dag gemist.

In eerste instantie had ik niet door dat ik excuses aan het verzinnen was, maar op een gegeven moment besefte ik me wat ik aan het doen was en waarom. Ik wilde heel graag, maar ik voelde angst en een enorme spanning. Er was nog een hoop onduidelijk over de dag. Er zouden andere mensen zijn. Ik moest een stuk rijden om er te komen. Allemaal dingen die spanning bij me opriepen, waardoor ik angst voelde om te gaan.

Ik had naar die angst kunnen luisteren en ik was al bezig allerlei excuses te verzinnen om niet te kunnen gaan. Ik had de angst met gemak kunnen laten overheersen, maar dat was niet wat ik werkelijk wilde. Ik wílde graag gaan. Hoe eng en spannend ik het ook vond. Op het moment dat ik me bewust werd van de reden van mijn excuses, dat ik me realiseerde dat het voortkwam uit angst, ben ik gestopt met het verzinnen van die excuses. Ik besefte me dat het helemaal niet erg is om iets spannend te vinden. Dat je iets spannend vindt, hoeft alleen niet te betekenen dat je het dan maar aan je voorbij laat gaan. Dat is ook niet het voorbeeld dat ik mijn kinderen wil geven. Je mag iets spannend vinden. Je mag dat ook zeggen tegen de ander. Je mag het ook zeggen tegen jezelf.

Het accepteren van het voelen van de spanning is de eerste stap naar het loslaten ervan. Het is de eerste stap naar het creëren van ruimte om juist dat te gaan doen wat je eigenlijk heel graag wilt doen.

Dus ben ik gisteren gegaan en ik heb ervan genoten, Het was een mooie dag. Intensief ook. Dat was te verwachten, want zo’n dag geeft veel prikkels. Vandaag doe ik daarom ook rustiger aan om ervan bij te komen. Iets doen wat je spannend vindt, omdat je het eigenlijk graag wilt, maakt dat je groeit. Het maakt dat je een stapje uit je comfortzone stapt, waardoor je je eigen veilige plek vergroot. Mocht je het nou echt té spannend vinden, kijk dan eens hoe je het kan verkleinen. Wat kan je doen om de spanning te verminderen, kleiner te maken? Wil je graag dat ik eens met je meedenk? Stuur me dan gerust een bericht: inspiredbylove@tele2.nl.

Hartelijke groet, Irene



							

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *