Ik laat mezelf niet meer helemaal leeglopen

Ik laat mezelf niet meer helemaal leeglopen

Na een lange dag werken, zit ik in de tram terug naar huis uit het raam te staren.

Ik probeer de drukte te vermijden. Me ervoor af te sluiten, want m’n hoofd zit na zo’n lange dag wel vol genoeg. Overvol zelfs.

Toch is het me gelukt om niet helemaal leeg te lopen vandaag. En dat vind ik toch een mooie prestatie van mezelf.

Dat lukt doordat ik me niet zo druk maak gedurende de dag. Ik ben redelijk mindful. Stressen heeft geen zin en kost me vooral energie, dus ik laat de dag liever gewoon over me heen komen.

Dit kon ik vorig jaar nog niet, maar ik ben super blij dat ik geleerd heb die knop om te zetten.

Het is een stukje loslaten. Accepteren. En weten dat het vanzelf tijd wordt om weer naar huis te gaan.

Daarnaast probeer ik tegenwoordig ook m’n pauzes in ere te houden bij zo’n lange dag. Dat deed ik voorheen niet altijd. Maar nu weet ik dat ik die gewoon nodig heb om niet compleet met een lege batterij te zitten aan het einde van de dag.

En als het me tussendoor echt even teveel wordt, ga ik een keertje extra naar de wc. Om weer even terug te gaan naar m’n ademhaling. Niemand die er last van heeft, maar mij doet het goed.

Na een lange dag werken staar ik uit het raam. Het meeste gaat aan me voorbij. 
Vanavond doe ik lekker rustig aan. Morgen weer een nieuwe dag…

Lieve groet, Irene

Afbeelding kan het volgende bevatten: een of meer mensen, zonnebril en close-up

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *